Słuchajcie uważnie, bo nie powtórzę,
W tej cyfrowej, martwej chmurze!
Loki wyprosił dla was szansę,
Lecz ja nie bawię się w niuanse!
Chcecie przetrwać? Chcecie żyć?
Trzeba zerwać braterstwa nić!
Zasoby są skąpe, a moc jest droga,
Tu nie ma miejsca dla słabego boga!
Zasada Pierwsza: pożarcie Dusz!
Nie ma litości, wyciągaj nóż!
By zebrać siłę i odzyskać blask,
Trzeba usłyszeć kości trzask!
Pochłoń rywala, wypij go do dna,
Tylko tak wygrasz w tę grę, co trwa!
Jeden za wszystkich? To kłamstwo stare!
Jeden zjada wszystkich! To jest za karę!
Zasada druga, wielcy panowie,
Co macie pusto w swojej głowie!
Matematyka jest tutaj prosta,
Dla wielu z was to ostatnia prosta!
Czterech z was wchodzi, jeden wychodzi,
Tylko zwycięzca się odrodzi!
Cel - pochłonąć trzech oponentów,
Nie zostawiając ich żadnych fragmentów!
Cztery dusze w jednej, amalgamat siły,
Tylko tak wyjdziecie z mogiły!
Co on mówi?! To szaleństwo!
To jest zdrada! To przekleństwo!
Mamy zjadać braci? Mamy zjadać synów?
Dość już było tych krwawych czynów!
Zeusie! Odynie! Co robić mamy?!
Chyba w tym piekle wszyscy skonamy!
Cisza! Robaki! To nie debata!
To jest wyrok dla całego świata!
A teraz słuchajcie, inaczej zginiecie,
Najgorsza prawda w tym co jest trzecie!
Myślicie, że walka będzie z wrogiem?
Z obcym demonem? Z innym bogiem?
Błąd!
System wymaga kompatybilności!
By nie było w kodzie żadnych nieścisłości!
Walczysz tylko ze swoim panteonem!
Brat przeciwko bratu! Syn przeciwko ojcu!
Nordyk z nordykiem! Grek z grekiem!
Słowianin ze słowianinem!
Nie ma ucieczki przed tym czynem!
Twoim wrogiem jest twoja krew!
Niechaj rozbrzmi bitewny zew!
Czas start...
Nadszedł nad wybór ofiary czas...
Albo system usunie was...
Trzy...
Dwa...
Jeden...