Twardowski

Cyrograf krwią swą podpisałem Lecz w sprycie swoim go przejrzałem Dał mi potęgę, dał mi czary Zwycięztwa nadał mi namiary W Rzymie mnie dopadniesz, tak brzmiała umowa Myślałem żem sprytniejszy, a na księżycu się chowam Na kogucie latam, złoto z piasku tworzę Tylko z Borutą wygrać nikt nie może Dla króla z lustra wskrzesił cienie Ukoił jego serca drżenie Barbara zmarła, znów powstała, To jest iluzja doskonała Krakowski rynek go uwielbiał Jego potęga wciąż narastała Każdy w potrzebie doń przybiegał Sława go w płaszcz swój owijała Dał mi wiedzę, dał mi moc Dziś króluję, jutro stos Bo cyrograf cenę zna W Rzymie czeka dusza ma Dał mi wiedzę, dał mi moc Teraz biegnę ciągle kląc Ten co z diabłem pakt swój ma Pragnie kolejnego dnia Po latach uciech pośród boru Wstąpiłem do pewnego dworu Zmęczony drogą, pełen pychy Nie słysząc diabła szeptów cichych Na szyldzie wielki napis stary Co zbił mnie z nóg jak cios bez miar Karczma Rzym, Nie po- nie pomyłka Trafiła mnie Boruty zmyłka Dał mi wiedzę, dał mi moc Dziś króluję, jutro stos Bo cyrograf cenę zna W Rzymie czeka dusza ma Dał mi wiedzę, dał mi moc Teraz biegnę ciągle kląc Ten co z diabłem pakt swój ma Pragnie kolejnego dnia Boruta chwyta mnie za ramie Pomóż mi Boże, pomóż mój panie Więc w ostatniej chwili wznoszę modły By anielskie mnie zastępy wiodły Pękają pęta, Boruta ryczy, Ciekawe czy ktoś ten krzyk usłyszy Więc siedzę tutaj, w srebrnej ciszy Moją historię pająk słyszy Patrzę na Ziemię, co w mroku lśni I tęsknię za nią po dziś dzień Miałem mieć wszystko, tak mi się zdawało A tylko echo pozostało