ROKITA

Dzięki za powrót Loki... Dawno zapomniałem zapach ziemi i błota... Boruta... Ty stary durniu... Coś ty z siebie zrobił przez te lata... Wyglądasz jak choinka w centrum świata... Zejdź z tego tronu bo ci nie pasuje... Stary przyjaciel cię zaraz naprostuje... Siedzisz na pustkowiu bez jednej wieży, A twoja dusza w bagnie wciąż leży! Minęło dla was dziesięć tysięcy lat, A ty zbudowałeś ten sztuczny świat! Gdzie twoja wierzba gdzie twoje korzenie, Straciłeś swoje dawne mażenie! Stworzyłeś bogów na swoje podobieństwo, To jest narcyzm a nie zwycięstwo! Ja jestem Rokita pan mokrej wierzby, Nie potrzebuję tronu ni rzeźby! Wracam z nicości dzięki Lokiemu, By dać w pysk tobie i Demiurgowi temu! Gardzę bogactwem i gardzę władzą, Niech cię te twoje pieski nie zdradzą! Prawdziwa siła tkwi w brudzie i błocie, A nie w tym twoim dziwaków zlocie! Rokita powrócił z cyfrowej otchłani, Przyjaciel Boruty co hen się oddalił! Wierzba płacząca to jego jest znak, Ten nowy początek trafił dziś szlag! Rokita powrócił z cyfrowej otchłani, Przyjaciel Boruty co hen się oddalił! Wierzba płacząca to jego jest znak, Ten nowy początek trafił dziś szlag! Strategia bagna to wciągać powoli, A nie budować pomniki swej woli! Zardzewiał ci umysł w tej samotności, Zapomniałeś o naszej starej jakości! Trzeba ubrudzić ręce po łokcie, A nie malować na fiolet paznokcie! Zejdź tu na ziemię do starego druha, Sprawię że świat znów cię posłucha! Patrzysz na mnie jak na zjawę z przeszłości, A ja mam w sobie więcej od ciebie wściekłości! Twoje amoki i twoje kroty, To tylko twojej nudy są mioty! Potrzebujesz kogoś kto myśli trzeźwo, Kto tnie problemy prosto i rześko! Jestem Rokitą co wierzbą steruje, Zaraz ci plan na tę wojnę zbuduję! Nie chcę korony! Chcę widzieć strach! Nie chcę pałacu! Chcę zalać bagnem piach! Zamienimy ten świat w wielkie bagno! Rokita powrócił z cyfrowej otchłani, Przyjaciel Boruty co hen się oddalił! Wierzba płacząca to jego jest znak, Ten nowy początek trafił dziś szlag! Rokita powrócił z cyfrowej otchłani, Przyjaciel Boruty co hen się oddalił! Wierzba płacząca to jego jest znak, Ten nowy początek trafił dziś szlag! No już... Podejdź do mnie... Przestań bawić się w boga... Mamy robotę do zrobienia... Tylko zdejmij te śmieszne szaty... I wejdź w błoto... Jak za starych dobrych lat...