KROT

Rokita nie właź między trunek a zakąskę... Tak więc... Prawda to choroba którą wyleczę... W moim świecie nic się nie odwlecze... Jestem krot jestem fałszem doskonałym... Twym obrazem w lustrze roztrzaskanym... Nie wierzcie w nic... Nawet we mnie... Wyszedłem z Boruty by zmienić zasady, Na moją iluzję nie ma żadnej rady! Zaginam promienie i prostuję krzywe, Tworzę wizje piękne lecz bardzo nieżywe! To co widzisz okiem to tylko makieta, Jestem reżyserem a ty to marioneta! Wkładam ci do głowy fałszywe wspomnienia, Nie masz już szansy na punkt odniesienia! Twardowski myślał że przechytrzył czarta, Lecz jego umowa była gówno warta! Patrzył w magiczne lustro szukając przyszłości, A widział tam tylko moje możliwości! To ja byłem karczmą w tym brudnym rzymie, Karmiłem go kłamstwem bardzo i łapczywie! Myślał że ucieknie na srebrny księżyc, A to ja pozwoliłem mu w tę bajkę uwierzyć! Zwą mnie krot jestem ojcem iluzji, Doprowadzę was wszystkich do wielkiej konfuzji! Prawda nie istnieje jest tylko narracja, To jest moja własna i chora kreacja! Zwą mnie krot jestem ojcem iluzji, Doprowadzę was wszystkich do wielkiej konfuzji! Prawda nie istnieje jest tylko narracja, To jest moja własna i chora kreacja! Zmienię waszych wrogów w najlepszych przyjaciół, Po to by później całowali własny padół! Haha! Demiurg nie zobaczy skąd nadszedł cios, Bo ja zmanipuluję jego boski los! Podstawię mu lustro w którym ujrzy boga, A to będzie tylko jego ostatnia trwoga! Kłamstwo powtórzone zawsze staje się faktem, Jak podpis cyrofgrafu co jest ostatnim aktem! Nie ufaj swym oczom bo one cię zwodzą, W moim świecie cienie same z siebie chodzą! Boruta to wie i dlatego mnie stworzył, Bym ten stary świat mu w końcu ułożył! Jestem wirusem w waszej chorej percepcji, Mistrzem najgorszej i podłej incepcji! Spójrz w taflę wody i zobacz swoją twarz, Czy jesteś pewien że duszę wciąż masz! To nie jest rzym! To nie jest księżyc! To wszystko... To ja! Zwą mnie krot jestem ojcem iluzji, Doprowadzę was wszystkich do wielkiej konfuzji! Prawda nie istnieje jest tylko narracja, To jest moja własna i chora kreacja! Zwą mnie krot jestem ojcem iluzji, Doprowadzę was wszystkich do wielkiej konfuzji! Prawda nie istnieje jest tylko narracja, To jest moja własna i chora kreacja! Twardowski... Czy kogut mu piał... Czy może mu się ten fakt wydawał... Wszystko jest kłamstwem... Nawet ta piosenka...