[sound of space tearing apart, blinding white noise, desperate breathing]teraz was widzę...
czuję każdy wasz słaby punkt...
nie ma już ucieczki...
ślepy bóg zyskuje pełną jaźń,
to nie jest już senna baśń!
jego macki uderzają w cel,
z jego oczu zniknęła biel!
to już nie jest ślepy szał,
on w nas swoją furię wlał!
czarnobóg i swaróg w jego ciele,
zostało z nas tu niewiele!
stara ciri krzyczy z całych sił,
by z wroga został tylko pył!
mira łamie wymiar wokół bestii,
teraz atak jest w naszej gestii!
lira zmienia nagle prawa fizyki,
wywołując w nim głośne okrzyki!
razem tworzą barierę z czasu,
w której nie słychać hałasu!
szalony loki rzuca się w przód,
lecz to już nie jest ślepy bóg!
otwiera księgę i zmienia kody,
lecz azathoth wyrządza mu szkody!
potężna macka uderza w boga,
dosięga go ostateczna trwoga!
loki pada w krew i gruz,
czując na plecach śmierci mróz!
to jest walka o każdą sekundę,
przegrywamy już tę mroczną rundę!
świadomość stwórcy niszczy tarcze,
coś narobił jednooki starcze!?
loki wstaje z chorym i krwawym uśmiechem,
jak by walczył z pierwotnym pechem!
pluje jadem i składa mroczne znaki,
niech w końcu zginą te kosmiczne flaki!
każdy cios boli sto razy mocniej,
zaczyna to wyglądać jeszcze żałośniej!
potwór przewiduje każdy nasz ruch,
upada dzisiaj nasz waleczny duch!
niebo płonie purpurą oraz czernią,
najgorsze sny się dzisiaj spełnią!
używa logiki do wielkiego zniszczenia,
nie ma dla nas już ocalenia!
jego spojrzenie paraliżuje serca,
to jest dla nas kosmiczny morderca!
bariera dziewczyn zaczyna pękać,
będziemy przed nim w strachu wnet klękać!
geralt staje przed swoimi dwiema wnuczkami,
osłaniając je srebrnymi mieczami!
portal za nimi wciąż jasno płonie,
lecz śmierć wyciąga po nas swoje dłonie!
musimy kupić im więcej czasu,
nim reszta dotrze z wymiarów lasu!
jaskółka krwawi z oczu i uszu,
zaczyna wyłom się w naszym sojuszu!
[sound of the magical shield cracking, vibrating bass]
trzymajcie to...
jeszcze mała chwila...
coś stamtąd nagle idzie...
kto to cholera jest?!