Husaria

Gdy w Gnieźnie lała się krew A królowie toczyli spór Na wybrzeżu tam gdzie wróg Polak budował mocny mur Pierwsza horda wikingów Co myślała że już wygrała Przegrupowała swe siły I do ataku ruszyć miała Stanęli na polanie Tysiące brudnych tarcz Topory lśniły w słońcu Gotowi na ten marsz Czas berserkerów niósł się Jak pieśń samej Walhalli Nie wiedzieli co ich czeka Bo Husarii Polskiej nie znali No i wtedy ziemia zadrżała Jakby sam Perun uderzył Na horyzoncie pojawił się Las kopii co w nich mierzył Z łopotem tysiąca skrzydeł Co mroził krew w ich żyłach Wjechała Polska duma Legendarna Polska siła Husaria, ruszyła szarża Ziemia pęka pod kopytami Kopie kruszą wikińskie tarcze Wikingowie stali oniemiali Pierwszy szereg Nordów znika Zmiażdżony, przebity na wylot W ich oczach widać szok To był ich najgłupszy krok Husaria, skrzydlata śmierć Co wrogom niesie trwogę Nasz Bóg i nasza siła Zmieciemy waszą załogę Jazda, na pohybel psom Na chwałę tej krainy Dziś wasze drakkary Zamienimy wnet w ruinę Lecz Nordowie to nie tchórze To wojownicy z krwi i kości Choć pierwsza linia padła Nie brak im było złości Zwarli szeregi na nowo Topór spotkał się z szablą Ich dzikość i ich furia Stawiła opór diabłom Walka wre Husaria traci swój impet i swą siłę Wikingowie w amoku urządzają nam mogiłę Bitwa staje się chaosem, wręcz brutalna rąbaniną Kto wygra to starcie co gardzi dyscypliną I wtedy huk armaty ogłuszył wszystkich w polu Działa polowe z flanki bez litości nikomi Kula za kulą miażdży szeregi berserkerów Nordowie patrzą w szoku na kule bohaterów Nie wiedzą co się dzieje, zostało ich niewielu Ich szał bitewny pękł, zastąpił go czysty strach A wtedy skrzydła znowu ruszyły w bitwy tan Druga szarża husarii, tym razem ostateczna To nie była już bitwa, to była rzeż konieczna Husaria, skrzydlata śmierć Co wrogom niesie trwogę Nasz Bóg i nasza siła Zmieciemy waszą załogę Jazda, na pohybel psom Na chwałę tej krainy Dziś wasze drakkary Zamienimy wnet w ruinę