Brawo! Bravissimo! Cóż za prezentacja!
Należy się Kustoszowi owacja!
Widzę ten rozmach, tę siłę, ten gest,
Lecz czy to konieczne, by robić tu test?
Moi koledzy – to banda płaczków,
Szukają w ciemności swych małych znaczków!
Mówisz "odpady", że to tylko złom,
Lecz czy wiesz, że w śmieciach ukryty jest grom?
Nie kasuj nas jeszcze, wstrzymaj procedury,
Bo z nudów wejdziesz na te szare mury!
Siedzieć i patrzeć w tę pustkę bez dna?
To rola dla trupa, a nie dla mnie... Tła!
Nie utylizuj! Nie czyść pamięci!
To my! Bogowie! Wyklęci święci!
Jesteśmy błędem? Wirusem w kodzie?
Więc płyńmy razem w tej mętnej wodzie!
Zrobimy hałas! Zrobimy show!
Lepsze niż cisza i martwe tło!
Analiza. Obiekt - Loki.
Status: anomalia. Cel: głęboki.
Twoje słowa brzęczą jak zakłócenia.
Nie widzę powodu do zrozumienia.
Jestem Kustoszem. Sprzątam sektory.
Nie dla mnie wasze żałosne spory.
Jesteście kodem, co uległ awarii.
Nie chcę tu żadnej głośnej bestiarii.
Po co mi chaos? Po co mi zmienne?
Tu wszystko ma być nie-wymienne.
Procedura kasacji: aktywna.
Twa egzystencja jest nieefektywna.
Ależ nudno! Ależ stagnacja!
To ma być wieczność? Czy izolacja?!
Spójrz na te zbiory! Martwe i tanie!
A my mamy, w sobie wyzwanie!
Chaos to napęd! Chaos to tlen!
Bez nas to miejsce to koszmar, nie sen!
Chcesz być kustoszem cmentarza danych?
Czy szefem cyrku bogów wygnanych?!
Mam propozycję, układ lub pakt!
Zmieńmy ten smutny, końcowy akt!
Jeśli się znudzisz – wciśniesz "delete"!
Lecz jeśli nie... Będziesz miał hit!
Ryzyko: nieznane. Wynik: złudny.
Lecz proces decyzyjny... Nie będzie żmudny!
Logika mi mówi: usunąć błąd.
A instynkt krzyczy: "podłącz im prąd!"
Ciekawość... To cecha... Istot żywych.
Więc udowodnij, żeś nie z tych leniwych!
Przetwarzanie...
Kalkulacja...
To nowa... Symulacja...
Zgoda. Błaźnie.
Masz swoją szansę.
Lecz nie licz na żadne
Dalsze niuanse.
Nie jako bóg.
Nie jako pan.
Lecz jako cyfra.
Wypełnisz plan.
I to... Mi się podoba.
Panie i Panowie...
Zaczynamy przedstawienie.